را به كمك او بگمارد . [ وزير ] * در برابر ميانجى كه براى برادرش فرستاد ، به خدا و به ديگر سوگندهاى « بيعت [ 1 ] » به آزادى بردگانش ، به طلاق زنانش سوگندان ياد كرد كه درون دل او مانند گفتار برونى نيكخواه او است . او يادداشتى به دست خود نوشت و خدا را در آن گواه گرفت و به ميانجى داد ، كه آن را به حسين [ برادرش ] رسانيده ، همه را بازگو كرد ، محمد [ وزير ] تا پايان روز منتظر او بماند . برادرزاده‌اش قاسم بن حسين [ بن قاسم ] گفت : عمويم وزير ابو جعفر [ محمد ابن قاسم ] آن شب تنها به نزد برادرش حسين رفت و خواهش نمود آشكار شود و و به كمك او آيد و همان سوگندها را دوباره ياد نمود تا نويد همكارى گرفت . حسين ياران را خواسته عصرگاهان همراه او سوار شدند و بنزد برادرش [ وزير ] رفت . وزير نيز زورقى در بسته [ 2 ] را آماده كرده بود ، همين كه بيامد دستور داد او را به كشتى سوار كردند . و چون مادرشان خبردار شد آمد و بر لب دجله در ايستگاه « طيار » او كه مردم بسيار ايستاده بودند به داد و فرياد پرداخت ، موى خود را باز كرده ، پستانها را بيرون آورده ، او را به حق مادرى سوگند مىداد كه پسرش را رها كند ، ولى او گوش نداده در طيار نشست و به « دار السلطان » پائين رفت ، همهء كسانى كه در آنجا بودند * كار او را زشت دانسته او را نفرين كردند . وزير به نزد قاهر رفته گفت : من برادر خودم را براى باورى كه به آئين « ابن ابو العزاقر » [ 3 ] مىداشت دستگير كرده به « رقه » تبعيد

--> [ ( 1 - ) ] M : برخى سوگندها كه مشكويه آورده چنين است : سوگند بيعت كه بوى تسنن دارد خ 5 : 170 و 6 : 364 و 479 سوگند ، عصمت كه بوى گنوسيسم دارد ، مانند خ 6 : 66 / 69 / 494 ، 495 سوگند غموص كه مؤكد و خطرناك بوده است مانند خ 6 : 363 / 401 / 480 . [ ( 2 - ) ] M . متن : « زورقا مطبقا . . . » مانند خ 5 : 413 : ص 354 : 2 . [ ( 3 - ) ] M : شلمغانى محمد بن على ، فيلسوف گنوسيست است ، او كتابى به نام « حس ششم » تأليف كرده بود كه گويا همان « غريزهء جنسى » را مىخواهد ، زيرا به گفتهء ابو الحسن اشعرى ( م 330 ) در كتاب « مقالات الاسلاميين 2 : 31 » گنوسيستها اين غريزه را وسيلهء شناخت خداوند متعال مىدانسته‌اند . شلمغانى كتابى به نام « تكليف » نيز دارد كه به نام « فقه الرضا » چاپ شده است ( ذريعه 25 : 412 ) . شلمغانى كه در كابينهء ابن فرات كار دولتى نيز داشت ( خ 5 : 215 ) مانند